Παρασκευή, 7 Ιανουαρίου 2011

Περί Άρκτων και κλειτοριών

Κάπου έγραψα ότι η Γολδμαν δεν είναι χορτοφάγος. Όχι, όχι δεν έγραψα αυτό. Έγραψα ότι μοι φαίνεται περίεργον να επιδοτεί η Γολδμαν τα ελλαδικά ασφαλιστικά ταμεία. Καθότι τα έβαλε να αγοράσουν την ηγαπημένη Εθνικάρα εις τα 700 λεπτά του Ευρώ. Συνήγαγον δε τότε, είχε γαρ η ΕΤΕ αρκετά υπέρ τα 7 έουρα, ότι βλέπει το βάθος το αμέτρητον. Πόσο αμέτρητον? Οψόμεθα.


Έγραψα δε αλλαχού - και η γραφή μένει- ότι ο παρ'ημίν οριστικός πυθμήν δεν θα προκύψει ει μη μόνον κατά την διόρθωσιν των έξω αρκτωδών ανωφερειών.

Εγένετο εις το εν τω μεταξύ εν Αθήναις, ανωφέρεια αρκτώδης, διαγραμματική κλειτορία (=λόφος) μικρά, ελληνιστί δε κλειτορίς (=λοφίσκος, χρησιμοποιείται δε με την αυτή έννοια και ανατομικώς) και εξήλθον γνωστοί άσπονδοι φίλοι, ξερόλες του κερατά, ίνα λοιδωρήσωσιν ημάς, λες και δεν διετυπώθη το μηρσηνικόν 1023 και η ζώνη των Αλώσεων προ ετών, ως παρετηρήσατε τινές δια ηλεκτρονικού ταχυδρομείου.

Καίτοι δε, έχωμεν το νύν εν Ελλάδι ισότητα των φύλων, σφάλμα μέγα εστί το νομίζειν τις ότι δια της (ήδη άλλως τε μαρανθείσης) κλειτορίδος δύναται να μας αλλάξει τα φώτα, πολλώ δε μάλλον τας απόψεις, όσο και βοοειδής (από τας 5000+ μονάδας ΓεΔεί) και να είναι. Έτι δε περαιτέρω κακώς ο κάθε άσχετος ξερόλας επιχαίρει ότι δύναται αρκτώδης κλειτορίς (=λοφίσκος) να σταματήσει τον νυν δαβραδισμένον Μεγάλον Αρκτούρο. Συντόμως και αναποφεύκτως, αυτός θα διαπεράσει νέα βάθη (τιμών).

Ως προς δε ημάς τους παίκτας, πολλές οι μικρές ανωφέρειες και εν Άρκτω ακόμη, άντε το πολύ πολύ να τας κυνηγήσωμεν και να περάσωμεν καλά επ' ολίγον, ως έθος εστί με τα των λοφίσκων. Αλλά, πλέον το γνωρίζωμεν: δεν καυσουρευόμεθα ανωφερείας ή θηλυκάς περιφερείας. Ολίγον παίζωμεν και μετά όξω από την πόρτα.

Υπενθυμίζω μάλιστα ότι, επί πολύ μεγαλυτέρων κλειτοριών, είχαμε ακούσει και χειρότερα και από πλέον προβεβλημένους ξερόλας. Και παρήλθον οι χρόνοι και οι μήνες εκείνοι.


Ούσης οψίας δε της επομένης των Αγίων Θεοφανείων, βλέπω τον ΓεΔεί εντός της ζώνης των Αλώσεων και εις νέον χαμηλόν εντός της νυν Μεγάλης Άρκτου. Και τούτο ενώ οι έξω ευρίσκονται εις νέα υψηλά ή περίπου (εικάζω χωρίς να γνωρίζω ότι είναι σχηματισμός κορυφής εν εξελίξει).

Άρα, για να θυμηθώ και μιαν ελληνικήν παραλλαγή του άσματος που ελέγαμε εις το προηγούμενο, εκ της μαρτυρικής νήσου Κύπρου, νομίζω ότι οι γράφοντες τα ειρωνικά σχολιάκια δια το πού θα αγοράσει ο Καλοχαιρέτας, ως εντίμως έχω προείπει, μάλλον έχουσιν βράκα που κάμει τρίκι-τράκα.



Δεν πειράζει. Παρά τα προβληματάκια του, καλλίτερον πανταλονάς, που λέγει και το άσμα.

1 σχόλιο:

geokalp είπε...

κι όλο αναρωτιούμουν, τι να έχετε απογίνει;
φαντάζομαι, χαιρεστε και υγιαινετε!

τη καληνύχτα μου