Σάββατο, 20 Ιουνίου 2009

Εγκαίνια

Επιτέλους, επιτέλους το Νέον Μουσείον της Ακροπόλεως ανοίγει. Τώρα βεβαίως εγώ δια να είμαι ειλικρινής δεν είμαι μεγάλος φαν της ιδέας να ξηλωθεί ο Παρθενών, κάθε άλλο. Νομίζω ότι είναι ένα ακόμη σφάλμα της προοδευτουριάδικης ιδεολογίας που μας θέλει ανδρείκελα των δυτικών.

Είναι πάντως ενδιαφέρον ότι τα μισά γλυπτά θα ευρίσκονται εντός ενός κτηρίου νεοκλασικού και τα άλλα μισά εντος ενός τσιμεντένιου κυτίου κουκακιώτικου στυλ.Αλλά δε θα μουρμουρήσω άλλο. Θα βάλω τα Κυριακάτικά μου και θα παραστώ εις τα εγκαίνια, ορω΄ν τη θετική πλευρά του πράγματος. Εάν μάλιστα προλάβω, καθ'ότι μετ' ου πολύ επιβιβάζομαι εις αεροπλάνο προς το εξωτερικόν, θα σας διηγηθώ και το πώς ήτο η εμπειρία.

Αντε καλορίζικο και φροντισατε να το επισκεφθείτε και να επωφεληθείτε. Εκόστισε εις κάθε φορολογούμενο (βάσει εκκαθαριστικών) περί τα 100 Ευ (σύνολο περί τα 150.000.000). Περίπου το 1/7 της εξαγοράς Γερμανός εκόστισε και θα μας μείνει κιόλας. Τώρα καλό είναι αυτό, κακό, οψόμεθα.

Υγιειαίνετε!

Τρίτη, 16 Ιουνίου 2009

Aὐξάνεσθε καὶ πληθύνεσθε

Χαίρετε. Κατά τα τέλη της παρελθούσης εβδομάδος, ήτο ήδη ευρέως συζητούμενο, τουλάχιστον μεταξύ των φίλων που τα λέμε, ότι η αγορά δεν πάει άλλο, όσο και εάν προσπαθούν να την κρατήσουν. Άλλο όμως το τι βλέπεις και άλλο το τι τολμάς να ειπείς. Όπως καλώς έμαθα, εν Ελλάδι πρέπει κανείς να μιλάει δια μονον μια κατεύθυνσιν δια να είναι δημοφιλής και προοδευτικός: πανω, πάνω και πιο πάνω και πολύ πιο παραπάνω. Ούσης οψίας ωστόσο εχθές μοι ήτο λίαν σαφές ότι η αγαπημένη μου γηραιά Κυρία του ΧΑΑ, ην ως γνωστόν θεωρώ περίπου συνωμυμό του, εφαίνετο να διπλοκορυφίζει και να δεικνυει νοτιοστρόφως προς τα 1700 λεπτά ενδεχομένως και παρακάτω. Το έγραψα αυτό εις τρία τέσσαρα σημεια, έφαγα και μονάστερο (μεγάλη πλάκα αυτό, ενεθυμήθην τα παλαιά). Σήμερον λοιπόν έσκασε το νέο ότι η ΕΤΕ θα κάμει αύξησιν κεφαλαίου και δη εις τα 1130. Όπερ και η διπλή κορυφή πέριξ των 2100 δε φαίνεται πλέον όσο απίθανο ενδεχόμενο εφάνη εις τον φίλο που μοι επάτησε το μονόν άστρον. 

Εγώ αυτό το νέο το θεωρώ καλό δια τους υποψηφίους μετόχους, αν και ουχί απαραιτήτως δια τους νυν μετόχους. Αναποφεύκτως θα παιχθεί παίγνιον με την τιμήν της και θα δώσει δυνατάς συγκινήσεις. Βλέπω την ιδέα ότι η αγορά θα ανέλθει εξ αυτού του λόγου να συγκεντρώνει ολίγας πιθανότητας (δεν είμαι και προφήτης ασφαλώς) καθ'ότι, εάν η ΕΤΕ τραβήξει τόσο μετρητό, που θα βρεθεί το βικικινιον ινα ανορθώσει τους άλλους τίτλους? Άλλως τε οι νυν μέτοχοι, στγνοί ως κοντρα-πλακέ που θα ευρούν μετρητό εάν οχι δια της μερικής ρευστοποιήσεως? Αφήνω που η ΕΤΕ κατα πάσα πιθανότητα ειναι μονον η αρχή των ΑΜΚ. Αι εταιρείαι χρειάζονται ρευστό.

Μεσομακροπροθέσμως ωστόσο, κάθε ενδυνάμωσις της ατμομηχανής και ναυαρχίδος, της πραγματικής σταρ της αγοράς δεν μπορεί παρά να είναι καλό νέο. Εξ ου και θα συμμετάσχω το κατά δύναμιν, αν και θα αναμείνω κατάλληλα σημεία εισόδου πλεόν. Η Άρκτος δε νομίζω ότι ετελείωσε, αλλά μετ'ου πολύ θα μας δείξει και ηρεμοτερα ύδατα άνευ των τεραστίων κινδύνων που εζήσαμε προ μηνών. Αλλά κι αυτό εικασία είναι και εάν δεν ειδώ ου μην πιστεύσω.

Τέλος εις τους εκλεκτούς πράγματι φίλους που μοι αναπέμπουν τα συχαρίκια, απαντώ δια θερμών μεν ευχαριστιών, υπενθυμίζω ωστόσο ότι αυτά δεν κρατούν και πολύ. Ο κουρσάρος είναι τοσούτον καλός όσο το επόμενο του κούρσο.


Δευτέρα, 1 Ιουνίου 2009

Ως ξένος εις την Πόλιν του πάππου μου

Ότε πρόκειται περί μεταναστεύσεως, τα πνεύματα συχνάκις οξύνονται. Προσωπικώς, έχων χρηματίσει μετανάστης και ξένος ο ίδιος, αποφεύγω την εξαγωγήν κοινοτύπων συμπερασμάτων. Πολλώ δε μάλλον που δεν είμαι άνθρωπος του καναπέ, έχω ζήσει εις ουκ ολίγας χώρας και κουλτούρας. τον ρατσιμό τον έχω απορρίψει εν τηι πράξει, αλλά δεν έγινα και χάπατο της προοδευτουριάς. Κάθε άλλο, ως μετανάστης μακράν της εγχωρίου πλύσεως εγκεφάλων αντελήφθην την καταστρεπτικότητα της.

Αλλά ακριβώς εξ αυτού, απορώ και εξίσταμαι με τους γνωστούς τύπους που κατακεραυνώνουν κάθε προσπάθεια συζητήσεως με προοδευτουριάδικες κορώνες. Αν και δεν πρέπει να μας παραξενεύει, οι τύποι αυτοί, ειλικρινώς φαίνεται ότι τα ξεύρουν όλα. Όπερ: δεν ξεύρουν τίποτε. Θεωρητικολογούν, απορροφημένοι από τον ήχον των αναμασημάτων της πλύσεως εγκεφάλου που έχουν υποστή και υποβάλουν και τους άλλους εις παρομοίαν πλυσιν. Αλλά διατί να αισθανόμεθα ότι δεν πρέπει να ομιλούμε δια την πατρίδα μας και τα δικαιώματά μας ως πολίται? Διατί τα εμφανίζουν όλα ως τετελεσμένα μιας ήδη αλωθείσης χώρας?

Είπον αλωθείσης και ενεθυμήθην ότι κατά σύμπτωσιν, μόλις επέστρεψα εκ της Κωνσταντινουπόλεως. Θα τα ειπώ μιαν ετέραν φοράν, αλλά εάν τύχει και ευρεθή εις τον δρόμον σας κανείς από τους ξερόλας της προοδευτουριάς, αυτή είναι η λέξις-κλείς, το φυλακτό που διώχνει μακριά τους κεκαυμένους εγκεφάλους του προοδευτουριάδικου παπαγαλισμού: Κωνσταντινούπολις.

Δοκιμάσατέ την. Ως ξένος εις την Πόλιν του πάππου μου, διερωτώμαι διατί θέλουν να κάμουν το αυτό εις τας Αθήνας των μικρανιψιών μου?